वैकुंठ दुभतें नंदाघरीं माये ।
तें पुण्य पान्हा ये यशोदेसी ॥१॥
तें रूप रूपस कांसवी प्रकाश ।
योगीजनमानस निवताती ॥२॥
सुंदर सुनीळ राजस गोपाळ ।
भक्तीसी दयाळ एक्या नामे ॥३॥
निवृत्ति गयनी मन ते चरणीं ।
अखंडता ध्यानीं तल्लीनता ॥४॥

सरलार्थ:

अगे बाई नंदाच्या घरी ते वैकुंठ पूर्णपणे प्रसन्न होऊन दुभत आहे. सर्व कांही देत आहे. यशोदा मातेलाच पूर्णपणे पान्हा देत आहे. बाळच आईला प्रेम पान्हा पाजते ।।१।। ते सुंदर रूप कासवीप्रमाणे पान्हा देत असून योगी जनांची मने त्यामुळे शांत होत आहेत ।।२।। तो सुंदर, सावळे, शोभिवंत गोपवेषातील श्रीकृष्ण एका नामानेच भक्तावर दया करतो ।।३।। निवृत्तिमन गहिनी गुरुंच्या चरणावर असल्याने त्यांस श्रीहरिचे अखंड ध्यान व तद् रूपता प्राप्त झाली आहे ।।४।।

भावार्थ:

तो परमात्मा कृष्ण रुपात वैकुंठातील कामधेनु बनुन नंदा घरी आले आहे. व यशोदेसही त्याला पाहुन प्रेमपान्हा दाटुन येतो व ती सतत तो कृष्णाला देत आहे. ज्या प्रमाणे कांसवी आपल्या पिल्लांना दृष्टिक्षेपाने वाढवते तसा श्रीकृष्ण योगीजनांना म्हणजे भक्तांना कृपादृष्टी देत असतो. नुसत्या त्याच्या नामाच्या उच्चाराने तो सुंदर, सुनीळ, सुकुमार परमात्मा तो भक्तांवर दया करतो. निवृत्तिनाथ म्हणतात, मी गहिनीनाथांच्या चरण व मार्गावर लक्ष केंद्रित केल्याने मी सतत त्याच्या नामात तल्लीन असतो.