सार निःसार निवडूनि टाकीन ।
सर्व हा होईन आत्माराम ॥ १ ॥
राम सर्वा घटीं बिंबलासे आम्हां ।
पूर्ण ते पूर्णिमा सोळाकळी ॥ २ ॥
न देखों दूजें हरिविण आज ।
आणिकाचें काज नाहीं तेथें ॥ ३ ॥
निवृत्ति गौरव गुरुमुखें घेत ।
आपणचि होत समरसें ॥ ४ ॥

सरलार्थ:

मी आता असार बाजुला सारून हे सार घेईन त्यामुळे मला हे सर्व आत्मस्वरूपच होईल ।।१।। आता आम्हाला रामच सर्व शरिरांत वस्तुत साकारला आहे. तो संपूर्ण सोळा कलेचा पौर्णिमा चंद्रच झाला आहे ॥२॥ आम्ही आता हरिशिवाय दुसरे कामच पाहत नाही. आता दुसऱ्याचे कोडकौतुक या ठिकाणी नाही. ।।३।। हे मोठेपण गुरुगहिनी मुखानेच निवृत्ति घेत आहे व आपण त्यात एकरूप होऊन जात आहे. ।।४।।

भावार्थ:

ज्ञान प्राप्त झाल्यावर मी सार व निसार निवडुन घेऊन त्या आत्मारामाचा होऊन जाईन. जसा चंद्र प्रतीपदा ते पोर्णीमा मध्ये 16 कला दाखवत आपली प्रतीमा बिंबवत असतो तसा तो आत्माराम सर्व मध्ये अंशात्मक रुपात सर्वत्र बिंबत असतो. मला हरिभक्ती शिवाय कोणतेच काम राहिले नसुन मला त्या हरि शिवाय दुसरे काही दिसत नाही. निवृत्तिनाथ म्हणतात, मी माझ्या श्री गुरु गहिनीनाथांकडुन त्या आत्मारामाचा गौरव ऐकला आहे व मी त्याच्याशी समरस झालो आहे.