व्योमामाजि तारा असंख्य लोपति ।
तैसे लक्ष्मीपती माजी विरो ॥ १ ॥
धन्य दिवस नित्य सेवूं श्रीरामास ।
जनवनसमरस पूर्णबोधें ॥ २ ॥
तारा ग्रह दि त्या माजि उन्मन ।
प्रपंचाचें भान दुरी ठेलें ॥ ३ ॥
निवृत्ति निमग्न नाम सेविताहे ।
ब्रह्मपण होय सदोदीत ॥ ४ ॥

सरलार्थ:

आकाशामध्ये सर्व तारांगण लोपून जाते तसे लक्ष्मीपति परमात्मस्वरूपी सर्व विश्व विलीन होते ॥१॥ नित्य श्रीरामाचे सेवन तो दिवस धन्य आहे. पूर्ण बोधामध्ये जनवनहि एकरूप झाले आहे ।।२।। तारांगणे, नक्षत्र त्याच्या पुढे दीन होऊन त्यामध्ये उन्मन होतात. प्रपंचाची आठवणहि दूर राहते ।।३।। निवृत्ति तेथे लीन होऊन नामाचे सेवन करीत आहे व तो सदैवच ब्रह्मरूप झाला आहे ॥४॥

भावार्थ:

अवकाशात निखऴलेला तारा जसा लुप्त होतो तसे सर्व काही त्या हरिरुपात लोप पावते. जसा जसा तो श्रीराम अंतःकरणात नामरुपाने स्थापित झाला की सर्व जन वन समरस असल्याचा बोध होतो. तसे केल्याने प्रपंचाचे भानच राहात नाही. जसे दिवसा तारे सुर्य प्रकाशामुळे दिसत नाहीत. निवृत्तिनाथ म्हणतात, मी सतत नामचिंतनात निमग्न असल्यामुळे सतत ब्रह्मपणाचे सुख सेवन करत आहे.